Nokta Kadar
Menfaat İçin Virgül Gibi Eğilme Sözü İle İlgili Kıssadan Hisse
Kasabanın birinde guruna çok düşkün olan onurlu bir terzi yaşarmış. Kasabada yaşayan insanlar ona “Dik Duruşlu İsmail” dermiş. Çünkü ne kimseye borçlu kalırmış ne de kimseye gereksiz yere eğilirmiş. Yani hayata karşı bir duruşu varmış ve onun hayat amacı da dik duruşlu olmak, üçe beşe karakterinden ödün vermemekmiş.
Bir gün kasabanın en zengin adamı İsmail’in dükkânına gelmiş. Zengin adam etrafa kibirli kibirli bakmış ve İsmail2e dönerek şunu demiş:
— “İsmail! Bana bir takım elbise dikeceksin. Ama öyle sıradan değil. Herkes anlayacak ki en pahalı kumaş bende.”
İsmail de bunun üzerine adamın beden ölçüsünü almış, çıkan bilgileri not almış. Tam adam çıkacakken cebinden küçük bir kese çıkarmış:
— “Bak İsmail, şu karşı dükkândaki terziyi de herkes övüyor. Ama ben seni seçtim. Eğer onun müşterilerine biraz laf sokarsan… şu kesedekiler de senin.”
Kese şıngırdamış. İçinde altınlar vermiş.
İsmail bir an durmuş. Sonra keseye bakmış, sonra zengine.
— “Bu kaç altın?” diye sormuş.
— “Üç tane. Küçük bir laf için yeter.”
İsmail gülmüş:
— “Ben iğneyle kumaş birleştiririm, insanları değil. Üç altın için ağzımı eğmem.”
Zengin alaycı bir şekilde:
— “Alt tarafı üç altın! Bu kadar da gurur olmaz.”
İsmail cevap vermiş:
— “Beyim, mesele üç altın değil. Mesele, bugün üçe eğilirsem yarın beşe, öbür gün ona eğilirim. Eğile eğile bir bakarım ki dükkânda dik duran tek şey askı kalmış.”
Zengin çok şaşırmış ve sinirlenmiş, yüzü kıpkırmızı olmuş. Homurdanarak dükkandan çıkmış.
Aradan haftalar geçmiş. Zengin adamın işi bozulmuş. İnsanlar onun dedikoducu ve kibirli olduğunu fark etmiş. Müşterileri azalmış.
Ama İsmail’in dükkânı dolup taşmış. Çünkü kasabada bir söz yayılmış:
“İsmail’in beli eğilmez, sözü satılmaz.”
Bir gün aynı zengin, bu kez daha mütevazı bir şekilde gelmiş:
— “İsmail… Bana yine bir takım diker misin?”
İsmail tebessüm etmiş:
— “Tabii dikerim. Kumaşı getir. Ama bu dükkânda ölçü belden alınır, karakterden değil.” Diyerek yine cevabını zengin adama çok güzel bir şekilde vermiş. İşte bu kıssadan hissede kişi her zaman karakterli olmalıdır. Üç beş kuruşluk menfaat için kişiliğinden ödün vermemelidir.