Engelli İnsanların Hayatı İle İlgili Hikaye Oluşturunuz.


Engelli İnsanların Hayatı İle İlgili Hikaye Oluşturunuz.

Okullar açılmıştı. Okulların açılması ile  okul heyecanı başlamıştı. Bu yıl dördüncü sınıfa geçmiştim. Yeni bir okula  gelmek zorunda olduğum için bu sınıfta da yeni arkadaşlarım olacaktı. Hepsiyle tanışmak için çok heyecanlanıyordum. Derken pazartesi günü geldi ve okullar açılmıştı. Sabah kahvaltısını yapıp yola koyuldum. Yolda giderken benim yaşlarımda bir çocuk da annesinin elinden tutmuş okula gidiyordu.  Elinde büyük bir sopa vardı ve ona dayanarak yürümeye  çalışıyordu. Biraz daha hızla yürüyüp çocuğun yüzünü görmek istedim. Yanına yaklaştığımda çocuğun görme engelli olduğunu anlamıştım.  Hemen  yanlarına sokuldum ve çocuğun annesine ve  çocuğa günaydın dedim.  Onlar da günaydın diyerek samimi bir şekilde cevap verdiler. Daha sonra çocukla tanıştım ve adının Emir olduğunu öğrendim. O da benim gibi dördüncü sınıfa geçmişti.  Babası işe gittiği için onu her gün annesi okula getiriyordu.

Okula geldik ve annesine ben ona bakarım teyzecim siz gidebilirsiniz dedim. Teyze de gülümseyerek ve teşekkür ederek oradan ayrıldı.  Emir ile birlikte sınıfa girdim ve onunla aynı sıraya oturdum. Onun gözleri görmediği için ona sınıfta nelerin olduğunu anlattım. Onunla çok iyi bir arkadaş olmuştuk. Ona derslerinde yardım ediyor ve onu çok seviyordum. Çok zeki ve duygusal biriydi.  Bir gün sınıfa girdiğimde Emir sırasında oturmuş ağlıyordu. Şaşırmıştım ve aynı zamanda üzülmüştüm. Hemen yanına oturdum ve ona neden böyle ağladığını sordum. O da sınıftaki bazı kimselerin onunla dalga geçtiğini söyledi. Bunu duyduğumda çok öfkelendim ve ben de ağladım. Daha sonra onunla dalga geçen kişileri öğretmene söyledim. Ertesi gün Emir çok üzüldüğü için okula gelmemişti. Öğretmen  sınıftaki o arkadaşları yanına çağırdı ve kapatın gözlerinizi ve  bana öğretmenler odasından  kitaplarımı getirin dedi.  O çocuklar ama gözlerimiz  görmeden nasıl getirebiliriz öğretmenim diye   söylendiler. Öğretmen  peki  kendinizi Emir’in yerine koyun, onun çektiği zorlukları düşünün dedi. Arkadaşlar biraz sonra üzülüp pişman oldular. Çok ayıp etmişlerdi.

Daha sonra öğretmenimiz koca bir çiçek yaptırdı ve tüm sınıf Emir’den özür dilemek için evlerine gittik.  O günden sonra herkes Emir’e yardımcı oldu ve onu bir daha kimse üzmedi. Böylece o yılımız dayanışma ve yardımlaşma içinde geçti.

0 yorum:

Yorum Gönder

YORUMLARINIZI YORUMLAMA BİÇİMİNİ "ANONİM" SEÇEREK İSİM, MAİL ADRESİ VB. YAZMAK İLE UĞRAŞMADAN KOLAYCA YAYINLAYABİLİRSİNİZ. KÜÇÜK BİR TEŞEKKÜRÜN BİLE BİZİM İÇİN ÇOK ÖNEMLİ VE DEĞERLİ OLDUĞUNU UNUTMAYIN...