İletişim Formu

Empati İle İlgili Hikaye Yazınız


Empati İle İlgili Hikaye Yazınız

Annem ile birlikte  oturduk televizyon izliyorduk . Televizyonda  yıllarca annesini arayan  ve annesini bulamayan bir çocuk ağlayıp duruyordu . Çünkü  çocuğu küçük yaşta annesinden ayırmışlar ve çocuk da aklı erince annesini aramaya koyulmuştu .  Sunucu çocukla ilgileniyor ve ona ağlamamasını, annesini bulacağını söylüyordu . Sunucu Hanım soğukkanlılığını korumaya çalışsa da o neredeyse ağladı ağlayacaktı. Çünkü zordu annesizlik, zordu kimsesizlik.

Çocuk dayanamıyor ve onu çok görmek istediğini söylüyordu . Daha sonra iki gün geçti ve o programa tekrar baktığımızda çocuğun annesi bulunmuştu ve ekrana çıkmıştı . Çocuk ile anne sarılıp ağlamaya başlamıştı . Anneme bir anda baktım ve annem de hıçkıra hıçkıra ağlıyordu . Ağlama anne dedim . Bak ne güzel bulundu çocuğun annesi dedim . Annem hala ağlamaya devam ediyordu . Daha sonra bana şunu söyledi: Ben annemi yedi yaşındayken veremden kaybettim . Aklıma annem geldi ve onu çok özledim dedi . Bunu duyunca annemin haline çok üzüldüm ve ben de ağlamaya başladım. Acaba ben de annemi küçük yaşta kaybetseydim  neler yaşardım diye düşünmeye başladım ve kendimi onun yerine koydum .  Gerçekten de insanın annesinin olmaması zor bir durumdu fakat Yüce Allah insana yine  sabrını  veriyordu .

Daha sonra anneme sarıldım ve onun  neden bu kadar içli ağladığını şimdi daha iyi anlayabiliyordum . O hem programdaki çocuğa ağlıyordu, hem de kendi annesine. Allah kimseye  anne acısı ve evlat acısı yaşatmasın. Empati kurunca insan daha duyarlı ve daha hassas oluyordu. Bir de yaşanmışlıklar vardı elbette.


Yorum Gönder

Yorumlarınızı yorumlama biçimini 'Anonim' seçerek isim, mail, adresi vb. yazmak ile uğraşmadan kolayca yayınlayabilirsiniz. Küçük bir teşekkürün bile bizim için çok önemli ve değerli olduğunu unutmayın.