Hangi Zamanın Çocuklarıydık?

Issız ve dipsiz bir kuyuydu gözleri hayatımın. Bahaneler ardına saklanmış belirsiz bir gelecek… Pencere kenarında güneşi bekleyen bir menekşe saksısı gibi beklerdim seni.Tebeşir kokusunda çürüyen ellerimizde,yemyeşil gözleri canlanırdı hayallerimin.O taşlı sokakta hayatı her zamankinden renksizdi gidişinde ve uzaklara dalışında gözbebeklerimin.Üç beş sandalye,birkaç kırık mandal…hatıralarda kalan.


Biz ihtilalin çocuklarıydık,savaş sokaklarının,avuçları kanlı,gözleri yaşlı…
Anımsamıyor musun? Kalabalık çekilince daha bir yalnızlaşırdı taşlı sokağımız. Yoktu zaten bir tutam hayalimiz,çiçek kokulu yaşlı teyze sorardı, artık gülmeyecek misiniz?


Çamurlu bir postal basıp geçerdi gözyaşlarımızın tam ortasına. Bak ve gör! Elimde kalemimle,ne çok yazacaklarım varken nefesim kesilecek.İçimde kalacak üstelik bunca önemli sır… Yine insanlar geçecek, kalabalık sessizce akıp giderken ,elleri iki yanında iki insanın gözleri birbirine değecek… İki nefes kesilip,iki dudak susacak!...


Biz ihtilalin çocuklarıydık ya, savaş sokaklarının,avuçları kanlı,gözleri yaşlı…
Anımsamalısın! Saati çalışırken ölen insanlar gördük…Yarına dair ‘yapılacak’ listeleri vardı kimisinin cebinde… Çocuklar sokak aralarında top oynardı.Sessizce geçerdin ,suskun ve çaresiz sıkılmış avuçların…
Çiçek kokulu yaşlı teyze bunamış! Sorardı, ne zaman güleceksiniz? …


15 NİSAN- YOZGAT
Hilal Saygı
UYARI: SİTEDE YAYINLANAN YAZILARIN BAŞKA SİTELERDE KULLANILMASI SUÇTUR. FİKİR VE SANAT ESERLERİNİ KORUMA KANUNU GEREĞİNCE YAZILARI KOPYALADIĞI TESPİT EDİLEN KİŞİLERLE İLGİLİ YASAL YOLLARA BAŞVURULACAKTIR!.. YAZILAR SİTEYE AKTİF LİNK VERİLEREK KOPYALANABİLİR.

Share :

Facebook Twitter Google+
0 Komentar untuk "Hangi Zamanın Çocuklarıydık?"

YORUMLARINIZI YORUMLAMA BİÇİMİNİ "ANONİM" SEÇEREK İSİM, MAİL ADRESİ VB. YAZMAK İLE UĞRAŞMADAN KOLAYCA YAYINLAYABİLİRSİNİZ. KÜÇÜK BİR TEŞEKKÜRÜN BİLE BİZİM İÇİN ÇOK ÖNEMLİ VE DEĞERLİ OLDUĞUNU UNUTMAYIN...

Back To Top