Divan Edebiyatında Mazmun

Divan edebiyatında belli kavramları ifade etmek amacıyla kullanılan kalıplaşmış sözlere mazmun denilmektedir. Mazmunlar özellikle benzetme sanatı kullanılarak oluşturulan sözlerdir.

    Divan edebiyatında kullanılan bazı mazmunlara örnek olarak şunlar gösterilebilir :

- Gonca : Ağız, dudak
- İnci : Diş
- Keman : Kaş
- Badem : Göz
- Servi : Boy

Bikr-i Mazmun : Divan edebiyatında daha önce hiçbir şair tarafından kullanılmamış olan, özgün mazmunlara verilen addır.

     Divan edebiyatında mazmunlar sıkça kullanılmıştır. Mazmunlar divan edebiyetına Fars edebiyatı aracılığı ile girmiştir. Ancak İslamiyetten önceki Türk edebiyatında da zaman zaman mazmunlar kullanılmıştır. Mazmunlar zamanla Divan Edebiyatı içerisinde o kadar yerleşmiş ki örneğin servi diyince artık onun "sevgilinin boyu" demek olduğu hemen anlaşılır olmuş ve açıklama yapmaya gerek kalmamıştır. Zamanla Divan Edebiyatı'nda mazmunlar adeta amaç haline gelmiş ancak birçok şair özgün mazmunlar bulmaktan ziyade var olan mazmunları kullanmıştır.
UYARI: SİTEDE YAYINLANAN YAZILARIN BAŞKA SİTELERDE KULLANILMASI SUÇTUR. FİKİR VE SANAT ESERLERİNİ KORUMA KANUNU GEREĞİNCE YAZILARI KOPYALADIĞI TESPİT EDİLEN KİŞİLERLE İLGİLİ YASAL YOLLARA BAŞVURULACAKTIR!.. YAZILAR SİTEYE AKTİF LİNK VERİLEREK KOPYALANABİLİR.

Share :

Facebook Twitter Google+
0 Komentar untuk "Divan Edebiyatında Mazmun"

YORUMLARINIZI YORUMLAMA BİÇİMİNİ "ANONİM" SEÇEREK İSİM, MAİL ADRESİ VB. YAZMAK İLE UĞRAŞMADAN KOLAYCA YAYINLAYABİLİRSİNİZ. KÜÇÜK BİR TEŞEKKÜRÜN BİLE BİZİM İÇİN ÇOK ÖNEMLİ VE DEĞERLİ OLDUĞUNU UNUTMAYIN...

Back To Top